Armita
کاربر جدید
وضعيت: آفلاين
29 آبان ماه ، 1388
تعداد ارسالها: 37
امتياز: 15740
تشکر کرده: 0
تشکر شده 1 بار در 1 پست
|
|
 |
سریال "آشپزباشی" به كارگردانی محمدرضا هنرمند سال گذشته مقابل دوربین رفت. هنرمند در این سریال داستان یك زن و شوهر رستوراندار و موفق را روایت کرد كه به مرور با هم دچار اختلاف میشوند. نقشهای اصلی این سریال را پرویز پرستویی و فاطمه معتمدآریا بازی میكنند که تابحال شاهد پخش چندین قسمت از این سریال و هنرنمایی این دو هنرمند محبوب و موفق در دوشنبه شبهای هرهفته از شبكه یك سیما بوده اید.
این دو بازیگر تاكنون در فیلمهای مرد عوضی، عزیزم من كوك نیستم و سریال زیر تیغ با هنرمند همكاری كردهاند. سریال آشپزباشی در 30 قسمت 45 دقیقه ای به تهیهكنندگی جواد نوروزبیگی در گروه فیلم و سریال شبکه یک سیما تولید شده که طبق برنامهریزی های انجام شده زمان پخش این سریال تا اوایل تابستان سال آینده ادامه خواهد داشت. از دیگر بازیگرانی كه در این سریال بازی میكنند میتوان به مهراوه شریفینیا، ملیکا شریفی نیا، فرهاد اصلانی، افسانه چهره آزاد، شبنم مقدمی، سیدمهرداد ضیایی، کاظم بلوچی، آشا محرابی، هوشنگ حریرچیان، محمدرضا غفاری، علی طباطبایی، بهروز مسروری، منوچهر آذری، فریدون محرابی، روح ا... کمانی و نعمت جهانفر و … اشاره كرد.
سریال "آشپزباشی" به کارگردانی محمد رضا هنرمند توسط نویسندگانی چون اصغر عبدالهی، امیر حسین جهدوست و امیر عباس ترابی به نگارش در آمدهاست. داستان "آشپز باشی" در یک رستوران اتفاق میافتد. این رستوران را زوجی موفق اداره میکنند که کارشان را از یک زیر پله شروع کردهاند و به مرور به موفقیتهای زیادی دست پیدا میكنند. سوء تفاهمی باعث دلخوری این زوج از یکدیگر میشود و این آغاز یک جنگ تمام عیار خانوادگی میان آنهاست.
عوامل اصلی این سریال عبارتند از: مدیر تصویربرداری: مسعود کرانی، مدیر تولید: محمد رضا منصوری، برنامه ریز: نوید میهن دوست، دستیار اول کارگردان: پرهام مشیری، صدابردار : مرتضی دهنوی، منشی صحنه: پریناز هاشمی، مدیر تدارکات: حمید رضا حاجی زاده، عکاس: آرزو اتحاد. موسیقی سریال آشپزباشی را امین هنرمند، پسر كارگردان ساخته است. پسر 28 ساله هنرمند كه اكنون با پدر همكاری میكند، لیسانس موسیقی را از دانشگاه تهران گرفته و بعد از آن به كانادا رفته است تا درس موسیقی را در آنجا پیگیری كند. او هنوز هم در تورنتو نزد استادان بزرگ موسیقی در حال تحصیل است. طراحی گریم آشپزباشی را عبدالله اسكندری انجام داده و تصویربرداری و نورپردازی آن را مسعود كرانی به عهده داشته است. امیر رضا پور عباس هم آن را تدوین كرده و مشكین مهرگان هم مدیر هنری آن بوده است.
پخش سریال آشپزباشی از چند هفته پیش آغاز شده و همانطور كه از اسمش پیداست، داستان سریال ارتباط نزدیكی با غذا و مفاهیم مرتبط با آن مانند رستوران، آشپز و آشپزخانه دارد. هنوز خیلی زود است كه بخواهیم سریال آشپزباشی و داستان آن را تحلیل كنیم، چون قسمت مهمی از این مجموعه هنوز پخش نشده تا بتوان درباره كلیت و محتوای آن اظهارنظر كرد، اما میتوان به غذا و آشپزی به عنوان عنصر جذابیتساز این سریال نگاهی انداخت و به بهانه پخش آشپزباشی، مروری داشت بر صحنههای مشهور تاریخ سینمای ایران كه از عناصر خوراكی برای فضاسازی، انتقال مفاهیم كنایی یا پرداخت بافت بصری استفاده كردهاند. به عبارت دیگر میخواهیم این نكته را بررسی كنیم كه فیلمسازان معتبر و صاحبسبك سینمای ما چگونه از عنصر ساده و پیشپاافتادهای مانند غذا به نفع محتوا و ساختار تصویری آثارشان بهره گرفتهاند.
بیتردید كارگردان آشپزباشی برای نشان دادن جذابیتهای پنهان در تصویر خوراكیها برنامهریزی داشته و از غذا برای جذب مخاطب استفاده كرده است. كافی است قسمت اول سریال را به خاطر بیاوریم، نماهای اینسرت طولانی از ظروف پر از غذا به ابزاری برای فضاسازی تبدیل شده و تصاویر خوشآب و رنگ از خوراكیهای اشتهابرانگیز، بیننده را بهصورت غریزی مجذوب صفحه تلویزیون میكرد. این نوع استفاده از تصویر غذا را میتوان نوعی تمایل غریزی انسان به غذا خوردن دانست كه غذاهای خوش آب و رنگ، اشتهای او را تحریك میكند.
نمونههای این شیوه استفاده از تصویر غذا در سینمای جهان بسیار زیاد است. همین اواخر انیمیشن اسكاری راتاتویل (براد برد) با طراحی داستان در فضای داخلی آشپزخانه یك رستوران و نمایش طیف گستردهای از رنگ و نور در قالب غذاهای اشتهابرانگیز، توانست تصویر غذا را به مولفه درونمایهای برای ایجاد جذابیت تبدیل كند. راتاتویل پر از سكانسهای خلاقانهای است كه میوهها و غذاها را در كاملترین وجه به تصویر كشیده و ماجراهای داستان را با خواص لوكیشن آشپزخانه عمومی مطابق كرده است. فیلم "میز خالی نداریم" با بازی كاترین زتاجونز در نقش اصلی در لوكیشن مشابهی اتفاق میافتد، اما در اینجا صحنههای غذا، بستری را برای وقوع یك ماجرای عاشقانه فراهم میكند و بیشتر تاثیر حاشیهای دارد.
شیوه غذا خوردن و ابزار صرف غذا همواره در فیلمهای ایرانی، نشانگر طبقه اجتماعی و میزان رفاه خانوادهها بوده است. در فیلمهای پیش از انقلاب خانوادههای مرفه و اشرافی با ژستهای متكلفانهای پشت میز مینشستند و از كارد و چنگال برای خوردن غذا استفاده میكردند، در حالی كه خانوادههای جنوب شهر با حالت خودمانیتری روی زمین سفره پهن میكردند و با قاشق و حتی دست غذا میخوردند. اشراف و طبقات مرفه از چلوكباب و غذاهای فرنگی استفاده میكردند و خانوادههای فقیر اما سرخوش پایین شهر اغلب مشغول خوردن آبگوشت و غذاهای سنتی بودند. این شیوه نمایش غذا و آداب غذا خوردن در فیلمهای قدیمی به قسمت مهمی از شخصیتپردازی آدمهای داستان تبدیل شده بود. طوری كه از نوع غذا و شیوه صرف آن میشد خاستگاه طبقاتی و شأن اجتماعی افراد را حدس زد. اولین فیلمی كه كلیشه غذا خوردن در سینمای ایران را بر هم زد "گزارش" (عباس كیارستمی) بود كه زوجی از طبقه متوسط را در حال خوردن غذا روی میز نشان میداد. در یكی از صحنههای معروف از كرخه تا راین (ابراهیم حاتمیكیا) شخصیت اصلی داستان از خواهرش كه ساكن آلمان و میزبان اوست، میخواهد كه غذا را به سبك فرنگی و روی میز آماده كند. البته این رفتار در لایهای عمیقتر بر تمایل شخصیت به سازگاری و آشتیجویی نسبت به فرهنگ میزبان دلالت میكند و نشاندهنده رفتار دوستانه ایرانیهاست.
غذا خوردن در رستوران، بخصوص در ملودرامهای بعد از انقلاب به وسیلهای برای دیالوگ گفتن شخصیتها تبدیل شد. معمولا دو شخصیت در رستوران روبهروی هم مینشستند و در حین خوردن غذا گفتگو میكردند. از دل همین گفتگوها ماجراهای فیلم جلو میرفت و در واقع از گفتگو به عنوان ابزاری برای روایت داستان استفاده میشد. صحنه غذا خوردن در خانه علاوه بر نمای ظاهری آن كه یك رفتار فیزیكی و جزو رفتارهای معمولی زندگی روزمره است، میتواند ارتباط مفهومی با محتوا و مضمون فیلم داشته باشد. در فیلمهای علی حاتمی به غذای اصلی و مخلفات و میانوعدهها توجه خاصی شده است. نماهای طولانی از ظروف میوه و شیرینی، دوریهای پلو و سیخهای كباب در آثار حاتمی به نوعی نشانه بصری معنادار مبدل شدهاند كه نماد زیباییها و جذابیتهای زندگی سنتی است و كاركرد زیباییشناختی دارد. حاتمی به ظرف غذا نیز در كنار غذا اهمیت میدهد و حتی گاهی ظرف نسبت به مظروف اهمیت بیشتری مییابد. |
|
|
